O “Panorama das iniciativas culturais galegas na rede” aportou aspectos positivos sobre a prensa galega

Fotografía. Carmen Fernández

Roberto Fumega | Santiago de Compostela

Nun novo ecosistema mediático propiciado polas novas tecnoloxías que irrompen e trocan as maneiras de facer prensa, é común preguntarse onde está o futuro do xornalismo galego, sobre todo logo do peche masivo de xornais no 2012. A prensa escrita adoece e o dixital non sempre é rendible.

Así as cousas, unha serie de coloquios informativos no Consello da Cultura Galega, dentro do programa do “Panorama das iniciativas culturais galegas na rede” celebrado o pasado martes 8, conseguiu botar un pouco de luz sobre o asunto. Poñentes de diferentes medios dixitais fixeron que as dúbidas sobre a rendibilidade do dixital se disipasen, presentando e explicando os seus propios proxectos.

Os xornalistas Xurxo Salgado (Galicia Confidencial), David Lombao (Praza Pública), Rocío Castro (Sermos Galiza) e David González (Campo Galego) fixeron a súa achega á causa xornalística.

Lombao leva traballando no seu xornal dixital, Praza Pública, dende o 2012. Inicialmente, a redacción estaba constituída por tres únicas persoas e unha rede pequena de xornalistas colaboradores. Hoxe é un dos abandeirados da prensa dixital galega. Praza finánciase a través da publicidade e do aporte monetario de socios máis un “apoio institucional xusto e necesario” como subliñou Lombao.

Sermos Galiza non aposta só polo dixital, pois tamén conta con versión impresa. Sermos nace no 2012 en base a un accionariado múltiple e aposta tanto pola rede como polo papel, nunha etapa na que o peche de xornais era o pan de cada día. Como afirmou Rocío Castro, “para financiar este tipo de medios é indispensable o micromecenado”. A base de Sermos é o seu compromiso coa lingua, algo que ten sido máis rendible noutros lugares como Cataluña.

Na falta de información dixital sobre o mundo agrogandeiro é onde viu David González, de Campo Galego, o seu nicho de mercado. Nada en 2015, trátase dunha iniciativa privada e non contan con axudas públicas. Os seus ingresos proceden nun 80% de publicidade de empresas do sector, e publican tanto en galego, pois é a lingua vehicular da maioría de gandeiros, e en castelán coa fin de abrir o seu mercado.

Dos catro medios, Galicia Confidencial é o máis antigo. Nace en 2003 como un blog persoal no que Xurxo Salgado vai baleirando de xeito anónimo opinións de índole política. En 2009 configúrase como xornal e tres anos despois adquire categoría profesional. O financiamento de GC é posible a través de publicidade tanto empresarial como institucional. Como afirma Xurxo Salgado, chega un momento na vida de todo medio no que hai que plantexarse o “petar nas portas”, pois é a única maneira de facer sostible un xornal dixital.

Por medio destas iniciativas constátase que facer xornalismo dixital en Galicia é posible, pois a tecnoloxía oferta un amplo abano de oportunidades. Pero non todo pode basearse niso. O máis importante é ser consecuentes e comprometidos, tendo a vocación xornalística como piar base. O que García Márquez chamaría “o mellor oficio do mundo”.